105498: Sgoil Liùrboist 1879-1979

Sgoil Liùrboist 1879-1979

This piece of bàrdachd, Sgoil Liùrboist 1879-1979, was composed by the Rev. Donald Gillies to mark the centenary of Leurbost School.

Meal-an-naidheachd aig an àm seo
Air an t-seann tè ràinig ceud,
’S i gun anfhainneachd gun ghearain
Coilionadh gach car is gnìomh.
Bha teaghlach na bu lìonmhor fada
Na aon bha sa bhaile riamh,
Ach i fhathast gu fallainn sunndach
Cha do dh’fhàs an ceann aic’ liath.

Tha i suidhicht air an làrach
Gun dol fad’ o àite gairm,
’S i cho eòlach anns an nàbachd
Bho Chnoc Fàid gu Cnoc an Stoirm.
Bhitheadh a clann tighinn o gach ceàrnaidh,
Cha b’ ann sàmhach ach le seirm,
Nuair a thionaileadh iad thugad
Chluinnt’ anns a’ Bheinn Bhuidhe an toirm.

Feadh nam bliadhnaibh a chaidh seachad
Bha thu ealanta ri strì
Airson do chloinne chur a-mach
Le cinnt nach bitheadh air neach dhiubh dìth.
Gum bitheadh anns na cinn ac’ foghlam
A bhitheadh feumail dhaibh ri an linn,
Chum gu seasadh iad gu calma
Air an fhairge no air tìr.

’S iomadh aon a dh’fhalbh bhod fhasgadh
Dol a-mach a chosnadh lòin,
Cuid an Alba, ’s cuid an Sasainn,
’S cuid fad às anns an Roinn-Eòrp’.
Sin nuair thuig iad ceart a’ bhuannachd
Bha san rud a fhuair iad òg,
An rud thug thu gu dìleas seachad
’S tu gan altramas le deòin.

’S lìonmhor linn a fhuair gun teagamh
Stèidh an oideachaidh fod sgàil,
Bunait fhallainn cheart an eòlas,
Agus sin den t-seòrsa b’ fheàrr.
A’ toirt dod chloinn air dòigh no dhà
………………………………………
Rud a ghleidheadh iad nan inntinn,
’S nach cuireadh a chaoidh iad ceàrr.

’S iomadh atharrachadh ’s caochladh
Chunnaic thu san tìr bho d òig: -
Chunnaic thu do chlann ‘s iad cas-ruisgt’,
Fulang airc air bheagan stòir,
Nuair nach robh an t-annlan pailt ann
‘S nach bitheadh aran ac’ air bòrd,
Nuair bha gineal agus pàrant
Anns an àite-se air dhroch dhòigh.

Thàinig leasachadh air cùisean
Fhuaireadh faochadh on an leòn
A bhith faicinn clann le acras
Is gun aca na bu leòr.
Chunnaic thu le èideadh ceart iad
Gun duin’ ac’ a dh’easbhaidh lòin,
Iad an-diugh a’ tighinn is carbad
Moch is anmoch air an tòir.

Bitheamaid da-rìreadh taingeil
Mar tha chùis, ’s ann dhuinn is còir,
’S mar a rinn thu, cùm a’ dèanamh,
Chuir thu sinn fo fhiachan mòr.
Chan eil d’ obair idir crìochnaicht’
Ged tha ceud bho bha thu òg,
Tha linn a tha ’n-diugh suas ag èirigh
Cheart cho feumach air do sheòrs’.